Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Wazowie na tronie polskim

W 1586 r., po dziesięcioletnich rządach, zmarł król Stefan Batory. Trzecie już bezkrólewie przebiegało w atmosferze rywalizacji dwóch potężnych obozów: zwolenników Habsburgów, popieranych przez część magnaterii z potężną rodziną Zborowskich i przeciwników związku z Niemcami, na czele których stał dawny wróg Zborowskich, potężny kanclerz wielki koronny Jan Zamojski. Elekcja była rozbita. Część szlachty wybrała na króla z inicjatywy Anny Jegiellonki królewicza szwedzkiego Zygmunta III Wazę, a część szlachty i magnaterii arcyksięcia Maksymiliana Habsburga. Kandydaturę królewicza szwedzkiego poparł Zamojski. Wspólnie z pospolitym ruszeniem szlacheckim przeciwstawił się Maksymilianowi, który nie opanował Krakowa, a na Śląsku w bitwie pod Byczyną (1588) został pokonany i dostał się do niewoli Zamoyskiego.

W 1587 r. przybył do Polski Zygmunt III Waza (1587-1632) i koronował się na króla. Wielu polityków liczyło na przyszłą unię personalną polsko-szwedzką i skuteczne przeciwstawienie się Moskwie. Zygmunt III Waza w swoich paktach konwentach przyrzekł włączenie do Polski Estonii.

Na czas panowania Zygmunta III Wazy przypadła akcja kontrreformacyjna w Rzeczypospolitej, której patronował sam król, gorący zwolennik katolicyzmu. Miała także miejsce wojna domowa między zwolennikami wzmocnienia władzy królewskiej a przeciwnikami zmian ustrojowych w naszym państwie zwana rokoszem sandomierskim, albo Zebrzydowskiego. Konsekwencją było osłabienie autorytetu króla i znaczenia szlachty a wzrost wpływów magnaterii.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij