Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Rewolucja „Solidarności”

Pod koniec lat 70. PRL stanęła na progu bankructwa. Władze, mimo napiętej sytuacji społeczno-ekonomicznej, stosowały coraz częściej represje i terror. W społeczeństwie narastała fala oporu i niezadowolenia. Opozycja półlegalna i nielegalna rozszerzyły działania, podejmując współpracę, która połączyła ludzi różnych środowisk. Wybór arcybiskupa Karola Wojtyły na papieża był dla Polaków sygnałem do podjęcia dzieła odnowy moralnej. Pielgrzymka papieża do kraju w czerwcu 1979 roku wlała w serca jego rodaków nadzieję na lepszą przyszłość, umocniła w nich wiarę w zwycięstwo prawdy nad kłamstwem władz komunistycznych.

Bezpośrednią przyczyną wystąpień robotniczych stała się podwyżka niektórych cen artykułów żywnościowych. W sierpniu 1980 r. w bardzo wielu miastach wybuchły strajki i demonstracje. Przywódcą strajku w Stoczni Gdańskiej był Lech Wałęsa. Sformułowano program zawierający żądania strajkujących: powstanie niezależnych od władz związków zawodowych; prawo do strajku, wolności słowa, prasy; uwolnienie więźniów politycznych; podwyżki płac, emerytur i rent; przekazanie społeczeństwu prawdziwej informacji o stanie polskiej gospodarki. Do strajków zaczęły przystępować kolejne zakłady, co zmusiło władze do podjęcia rozmów z protestującymi i uwzględnienia części ich żądań.

W wyniku tzw. porozumień sierpniowych utworzono NSZZ (Niezależny Samorządny Związek Zawodowy) „Solidarność”, którego przewodniczącym został Lech Wałęsa. Był to nie tylko związek zawodowy, ale wielomilionowy ruch domagający się poszerzenia granic wolności obywatelskich.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij