Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Historia » Szkoła podstawowa » Średniowiecze » Filozofia

Filozofia

Wpływ Kościoła na oblicze religijne, kulturowe i obyczajowe Europy był w średniowieczu ogromny. Kościół szerzył wiarę chrześcijańską, a wraz z nią przenosił do krajów, w których przyjęło się chrześcijaństwo kulturę, przejętą z poprzedniej epoki - starożytności. Ogromną rolę w upowszechnianiu kultury odegrała łacina, język odziedziczony po starożytnych Rzymianach. Przez prawie całe średniowiecze był to jedyny język, w którym pisano księgi, prowadzono korespondencję państwową i dyplomatyczną. Łaciną posługiwali się ludzie wykształceni. Było ich niewielu, a większość stanowili duchowni.

Przyszli duchowni zdobywali wiedzę w szkołach tworzonych przy katedrach i większych klasztorach, a później także w parafiach. W szkołach parafialnych uczono czytania i pisania po łacinie, śpiewu kościelnego, znajomości kalendarza kościelnego, prostych rachunków. W szkołach na wyższym poziomie uczono tak zwanych sztuk wyzwolonych: gramatyki, retoryki, dialektyki, arytmetyki, astronomii, geometrii i muzyki kościelnej.

Wiedza zdobywana w szkołach parafialnych przestała z czasem wystarczać. Więcej wiadomości z zakresu teologii (nauki o Bogu), prawa czy medycyny można było zdobyć na uczelniach nowego typu, zwanych uniwersytetami. Najstarszy powstał w XI wieku w Bolonii we Włoszech. Później powstały uniwersytety w Paryżu (Sorbona), Oksfordzie, Cambridge, Padwie, Pradze i Krakowie. Na średniowiecznych uniwersytetach rozpowszechniła się metoda rozumowego uzasadniania prawd religijnych, zwana scholastyką. Jej twórcą był święty Tomasz z Akwinu - najwybitniejszy spośród średniowiecznych filozofów.

Kościół w średniowieczu kształtował również poglądy ludzi na świat. Wedle jego nauki ziemskie życie człowieka miało zadecydować o jego dalszych losach po śmierci. Jeżeli człowiek za życia grzeszył, groziły mu za to po śmierci straszliwe męki w piekle. Jeżeli zaś przestrzegał zalecanej przez Kościół ascezy, czyli żył z myślą o Bogu, prowadził surowy, ograniczający wszelkie przyjemności tryb życia, mógł osiągnąć zbawienie w niebie. Formami ascezy było np.: biczowanie się, posty, noszenie lekkiego odzienia w zimie, pielgrzymki do grobów świętych.

Asceta traktował życie na ziemi jedynie jako przygotowanie do życia wiecznego. Odmienną postawę wobec świata świeckiego reprezentował rycerz - nie stronił od ryzyka, narażał swoje życie, szukał przygód. Na swój sposób także służył Bogu - zawsze był gotów do walki w obronie wiary. Wielu rycerzy uczestniczyło w wyprawach do Ziemi Świętej, mających na celu jej oswobodzenie z rąk wyznawców islamu (wyprawy krzyżowe).

Odważni i szlachetni rycerze stawali się bohaterami pieśni, które śpiewali wędrowni trubadurzy. Opowiadały one o wielkich czynach słynnych rycerzy i ich uczuciach do pięknych dam.

Religia odgrywała wielką rolę w życiu i sztuce średniowiecza. W tamtych czasach życie codzienne przebiegało zgodnie z rytmem przyrody i świąt kościelnych. Stawały się one czasem okazją do wspólnej zabawy. Szczególnie barwne i zabawne były maskarady, uliczne przedstawienia urządzane w czasie karnawału. Po nim następował post, w czasie którego obowiązywał surowy zakaz jedzenia mięsa i picia alkoholu.

Zapamiętaj!

W średniowieczu kształceniem młodzieży zajmowali się duchowni. Ludzie średniowiecza szukali Boga w różny sposób: walcząc z przeciwnikami wiary (rycerz), umartwiając się (asceta) lub studiując teologię na uniwersytetach.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij