Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Życie codzienne w starożytnej Grecji

Grecja jest położona na południu Półwyspu Bałkańskiego, leżącego w południowo-wschodniej Europie. Grecja starożytna zajmowała też wyspy na Morzu Egejskim (m.in. Rodos, Eubea, Lesbos i najbardziej na południe wysunięta Kreta). Lądowe obszary Grecji otaczają morza: Jońskie, Śródziemne i Egejskie. Silnie rozwinięta linia brzegowa, z licznymi niewielkimi zatokami, sprzyjała budowie bezpiecznych przystani i rozwojowi żeglugi.

Grecja to kraina górzysta, na jej terenach jest mało ziemi uprawnej. Ciepły i łagodny klimat umożliwił jednak rozwój ogrodnictwa, uprawy winnej latorośli i oliwki. Zbocza górskie stanowiły tereny pastwisk, na których hodowano owce, kozy, osły, muły, woły, świnie.

Pasma górskie podzieliły Grecję na odrębne, samodzielne całości, co utrudniało komunikację wewnątrz kraju. W ten sposób sama przyroda przyczyniła się do powstania niezależnych miast-państw, które były złożone z centrum miejskiego i obszaru otaczającego, gdzie leżały pola i pastwiska. Państwa-miasta, zwane polis, rządziły się wedle własnych praw, a wspólnota obywateli decydowała o własnych losach.

Zapamiętaj!

Historia Grecji jest właściwie historią wielu miast greckich, ponieważ Grecy nie utworzyli w starożytności jednego państwa. Jednak mimo odrębności polis, ludność Grecji mówiła tym samym językiem, miała wspólne obyczaje i wierzenia, nazywała siebie Hellenami, a swój kraj Helladą.

Warunki naturalne, w jakich żyli Grecy, miały ogromny wpływ na ich sposób życia oraz zajęcia, jakimi się trudnili. Mieszkańcy obszarów górzystych (które przeważają w Grecji) zajmowali się pasterstwem: hodowlą owiec, kóz, świń i bydła. W dolinach, na nizinach i wzdłuż wybrzeży można było uprawiać zboże i warzywa, zakładać winnice i gaje oliwne, część ludności trudniła się więc rolnictwem. Inni wykonywali prace rzemieślnicze: byli kowalami (m.in. wyrabiali broń), garncarzami (wykorzystywali do tego celu złoża glinki ceramicznej), tkali i barwili tkaniny, byli zdolnymi artystami-rzeźbiarzami oraz twórcami wyrobów złotniczych. Wielu Greków żyjących na wybrzeżach trudniło się rybołówstwem.

Świat grecki w II tysiącleciu p.n.e.

Położenie Grecji spowodowało również, że jej mieszkańcy stali się budowniczymi okrętów i żeglarzami, którzy jako kupcy ruszali ze swoimi towarami do innych krajów.

Około VIII wieku p.n.e. Grecy zaczęli opuszczać swe rodzinne strony w poszukiwaniu ziemi uprawnej, a w miarę jak rozwijało się ich rzemiosło, szukali surowców i rynków zbytu dla swoich wyrobów. W ten sposób zasiedlano - kolonizowano (kolonizacja - tworzenie osad na nowych terenach, które utrzymywały przyjazne stosunki z miastami-założycielami) - wybrzeża Morza Czarnego (Milet, Efez), południową Italię i Sycylię (Syrakuzy) oraz północno-wschodnie wybrzeża Afryki (Cyrena).

Grecy przywozili z kolonii do ojczyzny:

- zboże, ryby, wełnę, miód, futra, niewolników - znad Morza Czarnego,

- zboże, wełnę, skóry, drewno - z południowej Italii oraz Sycylii (tzw. Wielkiej Grecji),

- zboże, papirus - z Egiptu.

Wywozili z Grecji wyroby rękodzielnicze: broń, naczynia z brązu, srebrne i złote ozdoby, grecką ceramikę i tkaniny.

Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij