Wojna stuletnia (1337-1453) - Początki wojny stuletniej

Początkowo walki toczyły się na morzu. Odnosiła w nich sukcesy silna flota angielska, która zniszczywszy okręty przeciwnika, uniemożliwiła Francuzom przedostanie się na wyspy brytyjskie. Działania zbrojne przeniosły się wówczas na teren Francji. Do wojny lepiej przygotowana była Anglia. Posiadała ona zdyscyplinowaną i doskonale zorganizowaną armię (piechotę, łuczników, ciężkozbrojną jazdę). Wojska francuskie złożone z pospolitego ruszenia rycerstwa feudalnego (ciężkozbrojnej jazdy i najemnych kuszników genueńskich), choć miały przewagę liczebną, były jednak słabo wyszkolone i mało karne.

Już w pierwszej bitwie pod Crecy (czyt. kresi) w 1346 roku Francuzi ponieśli dotkliwą klęskę. Anglicy zdobyli port Calais (czyt. kale) nad Kanałem La Manche. Port ten przez dwieście lat (do połowy XVI wieku) stanowił dla nich ważny punkt strategiczny na kontynencie. Wkrótce zawarto rozejm. Działania wojenne wznowiono dopiero po ustąpieniu szalejącej w Europie zarazy.

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij