Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Rozwój działań wojennych w Europie w latach 1939-1941

Państwo Data Charakterystyka
Francja, Wielka Brytania 3 września 1939 r. Wypowiedziały Niemcom wojnę, ale prócz przeprowadzenia we wrześniu 1939 r. lokalnych działań w Zagłębiu Saary, walki sprowadzały się do działania patroli rozpoznawczych i sporadycznej wymiany ognia. Tzw. „dziwna wojna" zakończona została w kwietniu 1940 r. atakiem Niemiec na Danię i Norwegię.
Estonia, Litwa, Łotwa przełom września i października 1939 r. Rząd radziecki wymusił na krajach bałtyckich — Litwie, Łotwie i Estonii — zgodę na stacjonowanie garnizonów Armii Czerwonej na ich terytoriach. W czerwcu 1940 r. Stalin doprowadził do powołania na Litwie, Łotwie i w Estonii rządów komunistycznych, które poprosiły o przyłączenie ich krajów do ZSRR.
Finlandia 30 listopada 1939 - 13 marca 1940 r. Związek Radziecki uderzył na Finlandię, ponieważ odrzuciła radzieckie ultimatum, wymuszające odstąpienie części Przesmyku Karelskiego, półwyspu Hanko przy wejściu do Zatoki Fińskiej i kilku niewielkich, ale ważnych ze względów strategicznych wysp na Bałtyku.
Rząd fiński odwołał się do Ligi Narodów, która 14 XII 1939 r. usunęła ZSRR z grona członków tej organizacji. Działania wojenne na froncie radziecko-fińskim toczyły się w czasie wyjątkowo ostrej zimy (tzw. „wojna zimowa”), co sprzyjało oddziałom fińskim. W lutym 1940 r. Rosjanie przełamali główną linię obrony fińskiej na Przesmyku Karelskim i, ponosząc duże straty, posuwali się w głąb Finlandii. Wojna ta wykazała poważne braki w dowodzeniu i wyszkoleniu wojsk sowieckich. Zamiar wysłania na pomoc Finlandii brytyjsko-francusko-polskiego korpusu ekspedycyjnego nie doszedł do skutku, gdyż 13 marca 1940 r. zawarto w Moskwie pokój między ZSRR a Finlandią, na mocy którego Finowie odstąpili Rosjanom żądane terytoria.
Dania 9 kwietnia 1940 r. Niemcy uderzyli na Danię, wykorzystując element zaskoczenia. Po kilkugodzinnej walce mała armia duńska zaprzestała oporu, ponosząc niewielkie straty (16 zabitych). Społeczeństwo duńskie było całkowicie zaskoczone inwazją niemiecką.
Norwegia 9 kwietnia - 28 czerwca 1940 r. Podobnie jak w Danii, Niemcy zamierzali wykorzystać element zaskoczenia w ataku na Norwegię. Mimo to walki przeciągnęły się do czerwca 1940 r. Państwa sprzymierzone wysłaly do Norwegii oddzialy ekspedycyjne: brytyjskie, francuskie, polskie (Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich pod dowództwem gen. Zygmunta Szyszko-Bohusza). Mimo, że oddziały te opanowały na krótko ważny port Narwik, musiały, w związku z ogólną sytuacją wojenną na kontynencie, przerwać operację. Po trwającej 62 dni kampanii norweskiej, oddziały sprzymierzonych ewakuowały się do Anglii wraz z królem Norwegii i większością członków rządu. 10 czerwca 1940 r. Niemcy zajęli całe terytorium Norwegii. Powstał też rząd faszystkowski utworzony przez majora Vidkluna Quislinga, śliśle współpracujący z Niemcami.
Holandia, Belgia, Luksemburg 10 maja 1940 r. Oddziały niemieckie zaatakowały Holandię, opanowując lotniska i węzły drogowe. Po tygodniu walk Holandia poddała się. Wojska niemieckie uderzyły również na Belgię i Luksemburg (łamiąc ich neutralność). Armia belgijska i francuska nie zdołały zatrzymać natarcia niemieckiego. 27 maja 1940 r. król belgijski podpisał kapitulację.
Francja 10 maja 1940 r. W Ardenach Niemcy przełamali najsłabszy odcinek obrony francuskiej i przez Sedan ruszyli w kierunku kanału La Manche, rozdzielając obronę francuską na dwie części. Siły alianckie walczące w Belgii zostały okrążone i zagrożone zniszczeniem. Rozpoczęła się pospieszna ewakuacja wojska do Anglii przez jedyny wolny jeszcze port - Dunkierkę. 14 czerwca 1940 r. Niemcy zajęli Paryż. Nowo mianowany premier rządu francuskiego, marszałek Pétain, bohater I wojny światowej, 22 czerwca 1940 r. poprosił o rozejm. Francja podpisała z Niemcami układ o zawieszeniu broni. Większą część terytorium Francji zajęli Niemcy, a w południowej częci (1/3 powierzchni całego kraju) powstało państwo francuskie ze stolicą w Vichy, całkowicie zależne od Hitlera. Na czele tego państwa stanął marszałek Pétain. Nie wszyscy pogodzili się z klęską. Do Anglii przedostał się gen. Charles de Gaulle, gdzie utworzyl Komitet Wolnej Francji i zapowiedział kontynuowanie walki z Niemcami.
Wielka Brytania 8 sierpnia - 30 października 1940 r. Po upadku Francji Hitler zaproponował Wielkiej Brytanii pokój, stawiając warunek utrzymania przez Niemcy zagarniętych terytoriów. Nowy premier angielski Winston Churchill, przeciwnik faszyzmu, odrzucił tę propozycję. 4 czerwca 1940 r. Hitler wydał rozkaz przygotowania inwazji na Anglię pod kryptonimem „Lew Morski”, w której główną rolę miało odegrać lotnictwo (wobec przewagi floty brytyjskiej). W sierpniu 1940 r. rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, która trwała 3 miesiące. Gdy nie udało się Niemcom zniszczyć lotnictwa brytyjskiego, zaczęto bombardować duże miasta Anglii. Naloty trwały w dzień i w nocy. Zwalczanie bombowców Luftwaffe ułatwił niewielkim siłom powietrznym RAF (lotnictwo) system wykrywania zbliżających się samolotów za pomocą radaru. Systemy wczesnego ostrzegania obrony cywilnej oraz silne zapory balonowe w znacznym stopniu ograniczyły skuteczność nalotów niemieckich. Niemcy nie osiągnęli zamierzonego sukcesu, zrezygnowali z błyskawicznego zajęcia Anglii, co nie oznaczało rezygnacji z zajęcia Wysp Brytyjskich. Odłożono te działania na dalszy plan.
Jugosławia 6 kwietnia 1941 r. W marcu 1941 r. do państw „Osi” przystąpiła Jugosławia. Proniemiecka polityka króla i rządu Jugosławii zmobilizowała serbską opozycję do działania. 27 marca 1941 r. w wyniku wojskowego zamachu stanu został obalony proniemiecki rząd. Wówczas Hitler zapowiedział zniszczenie tego kraju. 6 kwietnia 1941 r. na Jugosławię uderzyły dywizje włoskie, niemieckie i węgierskie. Padł Zagrzeb i Belgrad. Król wraz z rządem opuścił Belgrad i udał się do Grecji. Kraj znalazł się pod okupacją państw „Osi”, które podzieliły się terytorium Jugosławii. Utworzono odrębne państwo Chorwacji, uzależnione od Niemiec i Włoch. Część żołnierzy schroniła się w górach i podjęła walkę partyzancką. Druża Michajłowicz dowodził oddziałami partyzanckimi wiernymi królowi. Rozwijała się również partyzantka komunistyczna pod dowództwem Josipa Broz Tito.
Grecja 28 października 1940 r. - 23 kwietnia 1941 r. Grecja została zaatakowana przez wojska włoskie, które nie odniosły sukcesu wobec zdecydowanej postawy całego narodu. Grecy wyparli Włochów i zajęli część Albanii.
Dopiero w kwietniu, kiedy na Grecję uderzyły wojska niemieckie (po podboju Jugosławii), armia grecka uległa przewadze sił niemiecko-włoskich. Część armii greckiej broniła się wraz z Anglikami na Krecie do końca maja (desant powietrzny wojsk niemieckich opanował wyspę). Część ewakuowała się do Afryki, gdzie walczyła w składzie wojsk brytyjskich.
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij