Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Polacy i sprawa polska w czasie I wojny światowej

Sytuacja międzynarodowa, która zaistniała na początku XX wieku (państwa zaborcze znalazły się we wrogich sobie blokach politycznych) stwarzała Polakom możliwość odzyskania niepodległości. Poszczególne stronnictwa polityczne różnie ustosunkowały się do nadchodzącej wojny i jej przewidywanych rezultatów. Postawy wobec aspiracji niepodległościowych i realnych możliwości związanych z międzynarodowym układem sił nazywamy orientacjami politycznymi.

Główne programy polityczne w przededniu wojny:

PPS-Frakcja Rewolucyjna, PPSD Galicji i Śląska Cieszyńskiego - liczyły na zwycięstwo państw centralnych (Niemiec i Austro-Węgier). Pragnęły przy ich boku stworzyć polskie oddziały wojskowe, a następnie doprowadzić do powstania narodowego. Wierzyły, że uda im się skłonić Niemcy i Austro-Węgry do nadania Polakom szerokiej autonomii, a nawet stworzenia jakiejś formy państwa polskiego (Józef Piłsudski liczył na wsparcie Austro-Węgier).

Narodowa Demokracja - liczyła na ustępstwa Rosji w sprawie Polski. W wyniku zwycięstwa carat skupiłby pod swym panowaniem wszystkie ludy słowiańskie i zgodziłby się na zapewnienie Polakom swobód narodowych (propagatorem tej idei był Roman Dmowski).

SDKPiL, PPS-Lewica - występowały przeciw wojnie. Dążyły do rewolucji robotniczej, która objęłaby całą Europę i obaliła dotychczasowe rządy i ustrój.

Przywódcy i zwolennicy poszczególnych orientacji prowadzili między sobą polemiki i starali się przekonać o swej słuszności możliwie wielu rodaków.

Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij